Burgemeester Buijs-Glaudemans van Oss schiet ongekende communicatiebok na zelfmoord

Of Arie den Dekker die zich op 27 juni op de stoep van het gemeentehuis in brand stak nu het grootste heilig boontje of de grootste vlegel was die de gemeente Oss ooit rijk was, doet er niet toe. Maar ik heb het filmpje van de burgemeester van Oss, Wobine Buijs-Glaudemans, op de website van haar gemeente voor de zekerheid toch snel naar mijn harde schijf gekopieerd. Het zou zomaar eens kunnen dat het weldra verwijderd wordt, want zulke ‘real life’ communicatieblunders liggen niet voor het oprapen. En… zo’n communicatiebok wil ik in de toekomst onze deelnemers van onze cursussen crisiscommunicatie en mediatraining niet ontzeggen.

Eerst even heel kort wat eraan vooraf ging: Arie den Dekker, inwoner van Oss, stak zich maandag 27 juli op de stoep van het gemeentehuis in Oss in brand. Hij deed dit zo grondig dat hij kort daarna aan zijn verwondingen overleed. Hij zou dat gedaan hebben uit pure wanhoop. Dit omdat hij naar eigen zeggen door de instanties als de politie en met name de burgemeester van Oss, Wobine Buijs-Glaudemans niet goed geholpen zou zijn nadat hij over een schietincident uit het criminele circuit aan de politie had gerapporteerd. Hij zou hierdoor op een hitlijst staan. Arie den Dekker vond dat hij door de autoriteiten aan zijn lot werd overgelaten vandaar deze wanhoopsdaad.

Audiovisuele pers statement of persconferentie?

Het incident vindt plaats midden in de vakantieperiode. Misschien dat ook de communicatie-adviseur van de burgemeester met vakantie was.. Want de communicatiebok die de burgemeester schoot, was ongekend groot. Al kun je natuurlijk (crisis)communicatiespecialisten ook extern inhuren. Die hadden haar niet alleen over de inhoud maar ook over haar presentatie en verdere aanpak kunnen adviseren. Het eerste advies dat een communicatieadviseur haar trouwens had kunnen geven was, of het überhaupt wel zo verstandig zou zijn geweest om met zo’n audiovisuele statement naar buiten te treden? Of was het misschien beter een persconferentie te beleggen met gelegenheid tot vragen stellen na afloop?

Journalisten houden van conflicten

Zelf heb ik momenteel te weinig achtergrond over de situatie om te zeggen welk mediakanaal de voorkeur zou hebben. Al meen ik wel uit de berichtgeving op te maken dat het al een behoorlijk tijdje flink schuurde tussen de gemeente en vooral de burgemeester en de politie enerzijds en Arie den Dekker anderzijds. Er was met andere woorden sprake van een conflictsituatie tussen partijen en daar houden media van. Dit zou vanuit strategisch oogpunt juist een goede reden zijn om bijvoorbeeld geen persconferentie te geven maar een kort maar krachtige statement. Het laatste wat je wilt is immers om in een polemiek te worden gemanoeuvreerd door een stelletje hijgerige journalisten. Zeker als er een dodelijk slachtoffer valt te betreuren.

In die zin is een audiovisuele statement misschien nog niet zo’n slecht keuze geweest van de burgemeester Buijs-Glaudemans. Maar vertel dan wel een ander verhaal dan nu het geval is. Hier ontbrak werkelijk alle empathie. Want eigenlijk was niet meneer Den Dekker het echte slachtoffer, maar de autoriteiten. Die hebben immers heel veel tijd, inspanning en geld gestoken in het slachtoffer wat uiteindelijk tot niets geleid heeft. Kortom een dodelijke manier van communicatie, terwijl crisiscommunicatie toch echt geen raketwetenschap is.

Een diepgaand onderzoek aankondigen

Wat had ze naar mijn mening dan wel moeten zeggen? Allereerst had ze veel concreter moeten starten met haar leedwezen te betuigen. Niet spreken over hij (zelf ‘ie’) maar over meneer Den Dekker. Vervolgens had ze moeten aangeven een diepgaand onderzoek te hebben gestart ( of te gaan starten) naar de situatie. Om extra speculatie weg te nemen erkennen dat er zich in het verleden inderdaad al meer incidenten hebben voorgedaan tussen meneer Den Dekker en de gemeente, maar dat uit piëteit met de nabestaanden geen nadere mededelingen gedaan kunnen worden. Dat dit ook de reden is om in de vorm van deze korte statement het nieuws naar buiten te brengen. Dat we in een later tijdstip, na overleg met de familie en nabestaanden zeker nog met meer informatie zullen komen. Maar dat nu in de eerste plaats wordt gefocust op het incident en de omstandigheden.

Behalve het journaille, had zeker het grootste gedeelte van weldenkend Nederland die argumentatie kunnen volgen.

Tot slot nog wat over de presentatie: Zorg dat je geluid goed is. Let op je achtergrond. Misschien een boekenkastje in plaats van een kunstwerk dat niet eens volledig in beeld is. En vooral: leg niet zo’n gespannen knuistje voor je op tafel. Het is geen gemakkelijk verhaal, maar door de gespannenheid die mevrouw de burgemeester op deze manier uitstraalt, geeft mij toch het gevoel dat ze geen daadkracht uitstraalt. Eerder een hele hoop onzekerheid…

Over de auteur

Evert van Wijk woonde en werkte de voorbije 30 jaar afwisselend in Vlaanderen en Nederland. Hij is crisiscommunicatieadviseur, mediatrainer en auteur van verschillende boeken over mediatraining en debattechniek (www.mediatrainingbenelux.nl ). Ook schrijft hij boeken over cultuurverschillen tussen België en Nederland. www.cultuurverschillenbelgienederland.nl)

Roompot blijft bokken schieten op vlak van crisiscommunicatie

Roompot blijft bokken schieten op vlak van crisiscommunicatie

CADZAND – De directie en de communicatiedienst van Roompot kan ondanks COVID-19 weer wat geruster ademen. In hun vakantiepark Noordzee Résidence zijn geen andere besmettingen met Corona vastgesteld, uitgezonderd een Vlaamse familie. Maar alweer was de crisiscommunicatie van de Roompot niet om over naar huis te schrijven. Kennelijk heeft het bedrijf nog niet veel geleerd van hun communicatieblunders van 2 jaar geleden toen het nogal onhandig reageerde op berichten als zouden hun vakantiewoningen niet schoon worden opgeleverd.

 

Niet slim van die Belgen om in de media al kuchend en proestend te suggereren dat ze de coronabesmetting in het vakantiepark van de Roompot hadden opgelopen. Maar helemaal niet slim was het van de Roompot om als reactie daarop zelf met de vinger te gaan wijzen. Voor je het weet beland je in een pissingcontest met de media. Journalisten vinden dat prachtig. Die zijn op zoek naar de tegenstelling als er ergens ellende uitbreekt. De vragen die zij dan stellen zijn:, wie heeft het gedaan, wie is schuldig, wie is verantwoordelijk. Kortom, wie is de bad guy en wie is de good guy.

 

Draaiboek crisiscommunicatie

Ook was het niet handig van de Roompot dat burgemeester Marga Vermue van ondermeer Sluis/Cadzand/Oostburg in de krant moest lezen dat er een Corona-besmetting in haar gemeente was. Heeft zo’n groot bedrijf als de Roompot dan geen draaiboek met daarin de belangrijkste stakeholders die tijdens een crisis geïnformeerd hadden moeten worden? Op dat gebied heeft De Roompot dus nog niet veel geleerd van de slechte mediacoverage van 2 jaar geleden. Toen wilde het bedrijf de media de mond snoeren door te dreigen met rechtszaken als die niet zouden stoppen met berichten als zou het slecht gesteld zijn met de schoonmaak en hygiene op hun vakantieparken.

 

Wijs niet met de vinger naar de slachtoffers

Net als toen betreurde ook dit keer de Roompot de berichtgeving. De PZC tekende verder de volgende reactie op van het bedrijf: ,,het besmette Belgische koppel lijkt ons met de vinger te wijzen, terwijl de feiten in een andere richting wijzen. Net voor hun aankomst op het park hebben ze een groot huwelijksjubileum op het gemeentehuis en daarna met vrienden gevierd. Zij verbleven met 15 mensen in dezelfde woning. Aangezien ze geen deel uitmaken van hetzelfde huishouden, moesten ze ook in de woning 1,5 meter afstand van elkaar houden. Niemand bevestigt dat dit gebeurde”, aldus Roompot-woordvoerder Baptiste van Outryve. Hij voegt daar aan toe: ,,had het koppel het daar opgelopen, dan waren die gevallen al bij ons bekend via de GGD.  Vreemd dat het allemaal en alleen maar gasten zijn die in dezelfde woning verbleven en niemand anders op het park, voor en na hun verblijf.”

Enfin, dit kan allemaal wel waar zijn, maar ga nooit met de vinger naar de slachtoffers wijzen. Sterker is als de kijker/lezer zelf die conclusie laat trekken…

 

Het verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen…

Woordvoerder Van Outryve tot slot: ,,zij zijn vorige week zondag vervroegd van het park vertrokken zonder ons iets te laten weten. Toen onze parkmanager het koppel belde, bleek dat zij waren vertrokken omdat ze symptomen vertoonde.  Wij hebben hen gebeld. Wij hebben dezelfde dag zelf de GGD geïnformeerd. We nemen een dergelijke melding altijd erg serieus en handelen onmiddellijk. Alle elementen wijzen wel in de richting dat mevrouw niet op het park is besmet geworden en ook niemand heeft besmet, met uitzondering van misschien haar vakantiehuisgenoten.”

Meneer Van Outryve zal het ongetwijfeld bij het rechte eind hebben. Maar wie de  slachtoffers, zelfs bij een kleine crisis afzeikt, wordt zelf ook nat. Het is het verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Alles bij elkaar blijft het in mijn ogen een uiterst defensieve reactie van de Roompot.

 

De veiligheid en de gezondheid van onze gasten is onze topprioriteit!

Nu is het bedrijf gelukkig gered door de feiten afkomstig van derden die in hun voordeel spreken, zoals de GGD. maar de Roompot heeft vanuit communicatieoogpunt wel onnodig met vuur gespeeld. In plaats van zo met de beschuldigende vinger te wijzen naar mensen die toch al het slachtoffer zijn, had de Roompot beter het volgende gezegd:

“Allereerst hebben de veiligheid en de gezondheid van onze gasten de allerhoogste prioriteit. Daarom zijn we samen met de GGD en andere autoriteiten een onderzoek gestart naar de situatie op ons vakantiepark in Cadzand. Op basis van de thans beschikbare feiten, hebben we geen enkele indicatie als zou er sprake zijn van een reeds aanwezig COVID-19 virus. Aangezien we de veiligheid en de gezondheid van onze gasten als absolute topprioriteit beschouwen hebben we uit extra voorzorg onmiddellijk alle mogelijk desinfecterende maatregelen genomen om er zeker van te zijn dat onze gasten geen onnodige risico’s lopen.”
Meer had dat niet hoeven zijn…

Nu zaaien de media graag tweespalt. Maar door bij deze centrale boodschap te blijven was hun verdediging absoluut ‘coronaproof ‘geweest.

O ja beste Roompot-directie tot slot: als u de volgende keer niet vergeet om tijdig de autoriteiten in te seinen dan komt het in de toekomst zeker nog goed met uw crisiscommunicatie

 

Over de auteur

Evert van Wijk woonde en werkte de voorbije 30 jaar afwisselend in Vlaanderen en Nederland. Hij is crisiscommunicatieadviseur, mediatrainer en auteur van verschillende boeken over mediatraining en debattechniek (www.mediatrainingbenelux.nl ). Ook schrijft hij boeken over cultuurverschillen tussen België en Nederland. www.cultuurverschillenbelgienederland.nl)

Behandel je studiogasten als gast, ook al heten ze Thierry Baudet

 

Sinds Pim Fortuyn kijken we er niet echt meer van op: studiogasten die opstappen tijdens live-interviews. Recentelijk was het Thierry Baudet (Forum voor Democratie) die bij een uitzending van het radioprogramma Het Oog het voor gezien hield. Dit omdat hij van de radiojournaliste, Simone Weimans, geen ruimte kreeg om over zijn nieuwe FVD-krant te praten, terwijl hij naar eigen zeggen daarvoor juist was uitgenodigd.

Meteen na dit incident ontstonden er verhitte discussies in de sociale media. Had Baudet zo’n kort lontje? Of was het volledig terecht dat hij was opgestapt, omdat de journaliste zich niet aan de afspraak had gehouden?

Achteraf is het moeilijk na te gaan wie er nu gelijk had. Was er inderdaad een afspraak gemaakt dat Simone Weimans het alleen over het nieuwe krantje zou hebben? Feit was wel dat de journaliste de krant voor zich had liggen en niet van zins was om er vragen over te gaan stellen.

 

Aanvankelijk ging Baudet mee met de vragen van Simone Weimans

Het is natuurlijk nooit leuk voor programmamakers/journalisten als een studiogast opstapt. Het gebeurt ook uiterst zelden zomaar. Meestal is er dus meer aan de hand. De gast voelt zich tekort gedaan. En zo dacht Baudet er kennelijk ook over. Al begreep ook hij dat het de taak is van iedere journalist om ook bij de actualiteit stil te staan: de demonstraties tegen racisme. Zoals het filmpje laat zien voelde Baudet dat ook wel aan. Daarom ging hij aanvankelijk ruimschoots mee met de vraagstelling van Simone Weimans.

Maar er zijn grenzen, zal ook Baudet gedacht hebben. Als je als studiogast wordt uitgenodigd om over je krant te spreken dan moet je dat als journalist toch tot op zekere hoogte respecteren. Ook een studiogast is een gast. Gasten dienen door de gastheer/gastvrouw dan ook als gasten behandeld te worden. Zelfs al heten ze Thierry Baudet…

 

Politici gaan zonder afspraken vooraf niet naar interviews

Nu geef ik zelf al meer dan 30 jaar mediatraining en ik zeg u dat vandaag de dag het haast ondenkbaar is dat politici zonder keiharde afspraken vooraf toezeggen om aan een interview voor krant, radio en tv te zullen meedoen. Zegt hij ja dan worden de interviews door de bureauredactie intensief voorbereid. Er is vanuit de redactie vooraf volop overleg met de studiogast en uiteraard ook met de journalist die de interviews moet voorbereiden. Dat Simone Weimans deed alsof de afspraak waar Baudet naar verwees helemaal uit de lucht kwam vallen, is zacht uitgedrukt dan ook behoorlijk ongeloofwaardig.

 

Veelgestelde vragen voordat je meewerkt aan een interview

Iedere voorlichter/woordvoerder van een politieke partijleider die te gast is in een programma zal altijd een aantal vragen/voorwaarden hebben alvorens in een praatprogramma aan te schuiven. Vragen waarop hij van de redactie zeker antwoord zal willen hebben zijn bijvoorbeeld:

  • waar wilt u het vooral over hebben?
  • waar wil ik (nog) niet over praten (graag met redenen omkleed)
  • zijn er nog meer mensen die aan het programma deelnemen?
  • is het voor een quote of wilt u echt een achtergrondverhaal schrijven?
  • mag ik het lezen op feitelijke onjuistheden alvorens het wordt gepubliceerd?
  • hoeveel tijd heb ik?
  • is het live of gemonteerd? ( als is die vraag bij een live-programma als het Oog natuurlijk niet aan de orde)

Hoe het ook zij: het plotselinge vertrek van Baudet leverde in de media weer verhitte discussies op tussen voor- en tegenstanders van Forum voor Democratie. Allemaal vonden ze dat ze gelijk hadden. Maar of de luisteraar er echt wijzer van is geworden, is nog maar de vraag. Ik had bijvoorbeeld best wel eens willen weten waarom een partij als Forum voor traditionele print media  kiest en niet voor de social media?

 

Over de auteur

Evert van Wijk woonde en werkte de voorbije 30 jaar afwisselend in Vlaanderen en Nederland. Hij is crisiscommunicatieadviseur, mediatrainer en auteur van verschillende boeken over mediatraining en debattechniek (www.mediatrainingbenelux.nl ). Ook schrijft hij boeken over cultuurverschillen tussen België en Nederland. www.cultuurverschillenbelgienederland.nl)

Hugo de Jonge z’n schoenen kosten hem het CDA-leiderschap

Hugo de Jonge z’n schoenen kosten hem het CDA-leiderschap

Kiezen tussen Hugo de Jonge en Wobke Hoekstra

Zou u op een politicus stemmen die almaar in het nieuws is vanwege zijn hippe schoenen? Of kiest u eerder voor iemand met een uitstraling van doe-maar-gewoon, dan doen we gek genoeg? Dat is in het kort samengevat de verkiezingsstrijd tussen de CDA-ministers Hugo de Jonge van Volksgezondheid en Wopke Hoekstra van Financiën om het leiderschap binnen het CDA die deze zomer zal losbarsten. Als mediatrainer voorspel ik dat Hoekstra deze strijd glansrijk gaat winnen.

Wat is dat toch allemaal voor een wijverig gedoe. Een mannelijke minister met een zwak voor schoenen? Schoenen verzamelen en op opvallende schoenen rondlopen is toch iets typisch vrouwelijks. Zoiets hoort bij Imelda Marcos als u nog weet wie dat was? Zij hield er in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw als vrouw van een Filippijnse dictator een legendarische hoeveelheid schoenen op na.

Hugo de Jonge en zijn verkeerde hippe schoentjes

Los van Imelda Marcos ken ik in mijn eigen kennissenkring wel meer vrouwen die schoenen verzamelen, zoals een van onze nieuwe buurvrouwen. Misschien ben ik wel hopeloos ouderwets, maar in mijn beleving verzamelt een echte vent geen hippe schoentjes en loopt hij zeker niet de hele dag in blits schoeisel rond.

Daarom vermoed ik dat de strijd om het leiderschap bij het CDA voor Hugo de Jonge nog geen gelopen race is en dat komt vooral door zijn ‘verkeerde’ schoenen.

Nu presenteert De Jonge op tv vrij losjes zo op het eerste gezicht. Maar als je beter kijkt dan is het vaak net allemaal iets teveel ingestudeerd. Zijn oogopslag is dikwijls wat onrustig en zijn mimiek net iets te expliciet. Dat verraadt mogelijk een stukje onzekerheid. Misschien toch wat ietsje teveel bezig met de vorm en wat te weinig met de inhoud?

Corona-persconferentie

Maar ook inhoudelijk kan het allemaal wel wat beter. Krijgt De Jonge een vraag tijdens bijvoorbeeld een van de vele corona-persconferenties dan verzandt hij dikwijls eerst in gedetailleerde argumenten die vaak naast te kwestie zijn alvorens er überhaupt een antwoord komt.

Zelfs ministers weten niet alles. Daarom zeg ik tijdens mediatraining altijd: weet je op een complexe vraag het antwoord (nog) niet dan mag je dat gerust gewoon zeggen. Er is niks mis mee om te antwoorden: ik weet het niet, maar ik zoek het voor u op en ik kom er asap op terug.

Doe maar gewoon, dan doen we gek genoeg

Nee, ik zet in op Wopke Hoekstra bij de komende CDA-verkiezing. Ook al is zijn stijl wat hoekig en afstandelijk. Hij komt zelfzeker over en straalt kennis van zaken uit. Zeker in tijden zoals nu waar het economisch tegenzit, heeft de kiezer vooral voorkeur voor mensen die uitstralen: doe maar gewoon, dan doen we gek genoeg. Iemand die goed op de huishoudportemonnee past. Kandidaten met hippe schoentjes die bovendien ook nog naar de zonnebank gaan, net als Donald Trump trouwens, geef ik in het nuchtere Nederland weinig kans…

Naschrift:

Net na het verschijnen van dit blog werd bekend dat Wopke Hoekstra, geheel tegen de verwachting in, niet deel ging nemen aan de verkiezingsstrijd om partijleider te worden van het CDA. De verwachting was toen dat de strijd zich zou gaan afspelen tussen Hugo de Jonge en Mona Keijzer. Totdat Pieter Omtzigt zich geheel onverwachts in de strijd wierp. Het werd een nek aan nek race, zoals we intussen weten met Hugo de Jonge als nipte winnaar. Persoonlijk ben ik van mening dat als De Jonge zich wat minder als een kerstboom had opgetuigd, zijn overwinning groter zou zijn geweest…

Over de auteur

Evert van Wijk woonde en werkte de voorbije 30 jaar afwisselend in Vlaanderen en Nederland. Hij is crisiscommunicatieadviseur,  mediatrainer en auteur van verschillende boeken over mediatraining en debattechniek (https://www.mediatrainingbenelux.nl ). Ook schrijft hij boeken over cultuurverschillen tussen België en Nederland (https://cultuurverschillenbelgienederland.nl )

Is Coronavirus lastig voor Coronabier van AB Inbev?

Is Coronavirus lastig voor Coronabier van AB Inbev?

Hoe reageer je als de media je bellen met de vraag of het Coronavirus van invloed is op de verkoop van Coronabier? Die vraag kreeg de brouwerij AB Inbev uit het Belgische Leuven voorgelegd die dit succesvolle biermerk in haar portefeuille heeft.

 

‘Er is geen enkel verband tussen het virus en het bier’, zei AB-Inbev-woordvoerder Laure Stuyck. ‘We kunnen geen commentaar geven op de impact op onze verkoop,’ zei ze ook nog. Ze deed duidelijk haar best om de zaak zo klein mogelijk te houden en dat was ook naar mijn overtuiging vanuit communicatieoogpunt de juiste keuze. Want als je in deze vlek gaat wrijven dan wordt die alleen maar groter. Toch vond ik haar reactie wat te defensief. Ze had er meer uit kunnen halen door vanuit de Coronabierdrinker te reageren.

Van inside-out, naar outside-in…

Doordat ze zei dat er geen enkel verband is tussen het virus en Coronabier, was haar reactie nogal inside-out. Ze vertrok met andere woorden vanuit de belangen van het bedrijf, terwijl ze beter vanuit de belevingswereld van de consument was vertrokken, in dit geval de Coronabierdrinker. Zo had ze bijvoorbeeld kunnen zeggen: “onze Coronabierdrinkers kennen en waarderen niet alleen de bijzondere smaak van ons Coronabier,maar ze zijn slim genoeg om te beseffen dat het virus niks te maken heeft met hun zo geliefde biermerk”.  Een outside-in-reactie dus.” Hiermee had ze bovendien een extra pluim op de hoed gezet van de Coronabierdrinkers. Want die heeft naast een goede smaak ook nog een behoorlijke dosis gezond verstand!

Zucht, weer eentje die veiligheid hoog in het vaandel heeft…

Outside-in denken in plaats van inside-out is ook in andere situaties sowieso een sterke manier om je punt te maken. Stel je eens de volgende situatie voor: er is een incident op je bedrijf waarbij diverse slachtoffers te betreuren zijn. Te vaak zie ik dan tijdens mediatraining of op het tv-journaal dat de woordvoerder keurig begint met het betuigen van het leedwezen naar de slachtoffers toe. Zo staat het immers in elk crisiscommunicatiehandboek keurig omschreven. Maar eigenlijk zouden woordvoerders dan juist wat minder op de automatische piloot moeten gaan. Want ik zou ze niet allemaal de kost willen geven die vervolgens verklaren dat ondanks alles  hun bedrijf de veiligheid hoog in het vaandel draagt. Als er s’-avonds in het journaal dan ook nog beelden achter zo’n statement geplakt worden van bloederige slachtoffers die onder het geloei van sirenes in ziekenwagens worden afgevoerd, dan zou ik zeggen: wie gelooft zo’n woordvoerder nog?

Draai de veiligheidsplaat niet nog grijzer

Zeg eerder iets in de trant van dat mensen die ’s-morgens bij je bedrijf komen werken, ’s-avonds gewoon gezond en wel weer naar huis moeten kunnen teruggaan. Dat je je ongelooflijk rottig voelt omdat dit vandaag niet gebeurd is. Dat je tot op het bot gaat uitzoeken waarom dit heeft kunnen gebeuren. En dat je alles zult ondernemen om dit nooit meer te laten gebeuren. In plaats van de gebruikelijke plaat nog grijzer te draaien door de verklaren dat je veiligheid hoog in het vaandel hebt, geef je zo op een outside-in-manier  op een veel empathischer wijze inhoud aan je veiligheidsboodschap.

Naschrift:

13 maart 2020- Toen ik dit blog medio februari 2020 schreef, stonden de beurzen nog bijna 40 % hoger en leek het Corona-virus nog een redelijk goed te managen bedreiging, zelfs in Italië. Nu het virus zich echt tot een wereldwijde pandemie heeft ontwikkeld en het momenteel wereldwijd dood en verderf zaait, denk ik persoonlijk dat het merk #Coronabier dusdanig ‘besmet’ is dat het nooit meer goed zal komen.

Over de auteur

Evert van Wijk woonde en werkte de voorbije 30 jaar afwisselend in Vlaanderen en Nederland. Hij is crisiscommunicatieadviseur, mediatrainer en auteur van verschillende boeken over mediatraining en debattechniek (www.mediatrainingbenelux.nl ). Ook schrijft hij boeken over cultuurverschillen tussen België en Nederland. www.cultuurverschillenbelgienederland.nl)